Soms denk ik echt:
wanneer zijn we het zo ingewikkeld gaan maken?
Je ontdekt dat je Projector bent en eerst voelt dat als een opluchting.
Alsof er eindelijk dingen op hun plek vallen.
Waarom je jezelf zo hebt aangepast.
Waarom je altijd alles en iedereen aanvoelde.
Waarom hard werken je op een gegeven moment leeg begon te trekken.
Waarom succes niet automatisch betekende dat je ook gelukkig was.
En dan begint het.
Dan ga je zoeken.
Je gaat podcasts luisteren.
Accounts volgen op Instagram.
Je leest over Human Design.
Over strategie.
Over autoriteit.
Over conditionering.
Over energie.
Over wachten.
Over ondernemen als Projector.
Over zichtbaar zijn.
Over de juiste omgeving.
Over voeding.
Over variabelen.
Over frequenties.
En ergens onderweg denk je misschien:
help… moet ik dit nu allemaal weten?
Moet dit echt allemaal?
Want voor je het weet voelt Human Design alsof je eerst nog een complete studie moet doen voordat je eindelijk gewoon jezelf mag zijn.
En begrijp me niet verkeerd.
Ik zeg niet dat die dingen geen waarde hebben.
Sommige inzichten kunnen echt heel helpend zijn.
Sommige dingen vallen ineens zó op hun plek dat je jezelf eindelijk begrijpt.
Maar wat ik veel zie gebeuren bij Projector-vrouwen boven de 45…
is dat ze zichzelf opnieuw kwijtraken.
Alleen nu niet meer in hun werk of relatie.
Maar in alle informatie over hoe ze blijkbaar een “goede” of “correcte” Projector moeten zijn.
En ergens onderweg raak je dan steeds verder verwijderd van iets veel simpelers.
Van jezelf.
Van waar jij blij van wordt.
Van waar jouw energie weer gaat stromen.
Van waar jouw creativiteit zit.
Van waar jij weer zin in krijgt.
Want dat is vaak wat ik hoor als vrouwen met me praten.
Niet:
“ik wil nóg meer leren.”
Maar:
“ik weet eigenlijk niet meer wat bij mij past.”
“Ik voel dat ik niet verder kan zoals ik altijd heb gedaan.”
“Mijn business loopt nog, maar het voelt niet meer als ik.”
“Ik ben mezelf ergens kwijtgeraakt.”
En eerlijk?
Dat vind ik helemaal niet gek.
Want als je een vrouw bent rond de vijftig of daarboven, dan heb je meestal al een heel leven achter je.
Je hebt gewerkt.
Gezorgd.
Gedragen.
Aangepast.
Sterk geweest.
Misschien jarenlang gedaan wat nodig was.
En misschien werkte dat ook heel lang prima.
Tot het niet meer werkte.
Tot je begon te voelen:
zo wil ik het niet meer.
Dat is vaak het moment waarop vrouwen bij Human Design uitkomen.
Maar omdat ze ergens voelen:
ik wil mezelf terugvinden. Hier zit een waarheid in voor mij.
En misschien is dat uiteindelijk ook waar deze fase werkelijk over gaat.
Niet nóg harder zoeken.
Niet nóg meer leren.
Niet nóg meer proberen jezelf te fixen.
Maar juist terugkomen bij de essentie.
Wie ben jij eigenlijk geworden onder al die rollen?
Waar word jij nog echt blij van?
Wat wil er nu ontstaan in deze volgende fase van je leven?
Wat past nog wel?
En wat eigenlijk al heel lang niet meer?
Want wat verandert er als je jouw eigen unieke creatieve zelf weer terugvindt?
Meer dan je denkt.
Dan komt er weer beweging.
Dan voel je weer richting.
Dan voel je weer ruimte.
Dan ga je weer keuzes maken die echt bij jou passen.
Dan voel je weer plezier.
Ook in je werk. Ook in je business. Ook in jezelf.
Omdat je weer dichter bij jezelf komt. het wil niet zeggen dat al je problemen plotsklaps de wereld uit zijn maar je gaat er wel anders mee om. Dat gebeurt vanzelf.
Ik werk met Human Design en Gene Keys als tool en als taal.
En dat is niet om je in een nieuw hokje te stoppen of om je op label vast te pinnen, welnee maar het biedt echt wel een opening een bevrijding als begin.
Maar het gaat juist om zichtbaar te maken wat je onderweg misschien bent kwijtgeraakt.
Zodat je jezelf weer gaat herkennen.
In je energie.
In je kracht.
In de dingen die altijd al in je zaten.
Maar juist gekoppeld aan jouw dagelijkse realiteit.
Het echte leven
Jouw werk.
Jouw business.
Jouw keuzes.
Jouw volgende fase.
Want Human Design is voor mij geen eindpunt.
Het is een beginpunt.
Een opening terug naar jezelf.
En misschien is dat uiteindelijk wel waar het werkelijk over gaat als Projector.
Je hoeft geen perfecte Projector te worden. Want wat zou dat dan zijn? En elke Projector is uniek dus het gaat er om
om weer jezelf te worden.
En van daaruit jouw nieuwe hoofdstuk te laten ontstaan.
