Veel Projector vrouwen denken eerst dat er iets mis is met hen.
Dat ze geen zin meer hebben in dingen waar ze eerst blij van werden.
Dat ze een energie dip hebben.
Dat ze lichamelijk klachten krijgen of vaker ziek zijn. Ach, kan de leeftijd zijn toch?
Of hun motivatie kwijt zijn.
Zichzelf moeten herpakken.
Meer discipline nodig hebben.
En dat terwijl ze eerst bergen konden verzetten.
Dus ze proberen:
- harder hun best te doen
- zichzelf opnieuw te motiveren
- productiever te worden
- terug te gaan naar hoe het vroeger werkte
Maar wat als het probleem niet is dat je vastgelopen bent?
Wat als je systeem simpelweg niet langer mee wil in een manier van leven en werken die niet meer klopt met jouw natuurlijke energie?
En dat je juist DAT Ineens gaat voelen.
Omdat je jouw energie misschien wel aan de verkeerde dingen geeft.
Dat is iets totaal anders.
Waarom veel Projector vrouwen dit pas later voelen
Veel vrouwen kunnen jarenlang functioneren op:
- verantwoordelijkheidsgevoel
- aanpassen
- wilskracht
- doorgaan
Totdat dat ineens niet meer lukt.
Niet altijd door een burn-out.
Soms veel subtieler.
Werk begint leeg te voelen. Je wordt chagrijnig of bitter.
Ondernemen of werken kost steeds meer energie.
Je voelt geen sprankel of uitdaging meer.
Zichtbaar zijn trekt je leeg.
Je motivatie verdwijnt.
Je voelt weerstand tegen hoe alles “moet”.
En ergens ontstaat een ongemakkelijke vraag:
“Waarom lukt het me niet meer om verder te gaan zoals vroeger?”
Mankeer ik iets? Of is het mijn drukke leven of de overgang?
Misschien is dat geen terugval
Misschien probeert jouw systeem je iets duidelijk te maken.
Voor veel Human Design Projector vrouwen voelt de tweede helft van hun leven anders. Zo rond de 50 kun je vaak eerder tegen je grenzen aanlopen.
Maar dat weet je heel vaak niet als je geen Human Design kent.
Dan ga je de oorzaak elders zoeken.
Als je het wel. Ontdekt, dat je projector bent dan kun je merken dat je energie je langzaam dwingt om eerlijker te worden.
Selectiever.
Bewuster.
Minder aangepast.
Maar omdat je steeds minder kunt leven tegen je eigen natuur in.
Veel vrouwen voelen:
“Zo wil ik het niet meer”
Niet alleen over werk.
Maar over:
- zichtbaar zijn
- ondernemen
- altijd beschikbaar zijn voor alles en iedereen.
- Als je mantelzorg taken hebt of andere mensen om voor te zorgen dan kun je extra behoefte hebben aan tijd en ruimte voor jezelf.
- doorgaan ondanks vermoeidheid
- zichzelf blijven bewijzen
- leven op wilskracht
En toch proberen veel vrouwen zichzelf nog terug te duwen in hun oude manier van functioneren. Omdat je ergens niet begrijpt dat je niet meer zo makkelijk al die dingen kon die je eerst wel kon.
Omdat die ooit werkte.
Maar wat ooit werkte,
hoeft niet automatisch mee te groeien met wie jij nu bent geworden.
En dat je Projector bent wil niet zeggen dat je niks meer kan en de hele dag op de bank moet liggen. Welnee. Maar bewuster kiezen waar je je energie Wel gaan geeft maakt je leven wel een. Heel stuk makkelijker.
Misschien gaat alles ogenschijnlijk helemaal prima en ren je je rot voor alles en iedereen en denk je: Ik Projector? Ik minder energie? Hoe kom je erbij?
Maar wat als blijkt dat je halve nachten wakker bent omdat je niet kunt slapen? Met rusteloze benen door de kamer loopt en dan maar klusjes gaat doen, want je bent toch geen watje?
Er kunnen heel veel dingen zijn die je niet herkent als vermoeidheid of een waarschuwing van je systeem.
Tot je ineens met een gebroken voet op de bank zit want het leven zegt ‘ HO”
Waarom dit voor veel Projectors zo verwarrend voelt
Omdat de buitenwereld vaak alleen twee opties lijkt te kennen:
óf je bent succesvol
óf je bent vastgelopen
Maar veel Projector vrouwen zitten ergens daar tussenin.
Ze functioneren nog wel.
Maar voelen steeds sterker:
“Dit past niet meer bij mij. Zo wil ik het niet meer maar ik weet nog niet hoe dan wel.
Of “Ik weet dat ik meer kan bereiken dan er nu uitkomt. Ik zit niet meer op de goede plek”
En dat is moeilijk uit te leggen aan mensen die vooral kijken naar:
resultaten,
prestaties
of hoe iets er aan de buitenkant uitziet.
Aan hoe het allemaal normaal lijkt.
Misschien herken je dit
- je kunt niet meer werken zoals vroeger
- ondernemen voelt zwaarder, de lol is er vaker af
- zichtbaar zijn en marketing kost je steeds meer energie
- je hebt minder tolerantie voor drukte of overbodig gedoe
- succes voelt minder belangrijk dan vroeger
- je verlangt naar rust én betekenis
- je weet dat er iets moet veranderen, maar nog niet precies wat
Dat betekent niet automatisch dat je de weg kwijt bent.
Misschien ben je niet vastgelopen
Misschien voel je dat je volgende fase niet gebouwd kan worden op je oude manier van leven en werken.
En misschien begint precies daar een andere richting zichtbaar te worden. Als je er klaar voor bent nodig ik je uit voor het Spreekuur.
