Soms hoor ik vrouwen zeggen:
“Ik wil iets anders.”
En vrijwel direct daarna volgt:
“Maar ik weet eigenlijk niet wat.”
Dat is een bijzondere plek om terecht te komen.
Want als je weet wat je wilt, kun je ergens naartoe werken. Dan kun je plannen maken, keuzes maken en stappen zetten.
Maar wat doe je als je alleen voelt dat er iets mag veranderen?
Veel vrouwen die bij mij komen, zitten precies op dat punt.
Ze hebben al veel opgebouwd. Een baan, een bedrijf, een gezin, een leven vol ervaring. Aan de buitenkant lijkt alles vaak prima te draaien. Er is geen grote crisis. Geen ramp. Geen spectaculaire gebeurtenis.
En toch voelen ze dat er iets schuurt.
Alsof een jas die jarenlang goed paste ineens begint te knellen.
Je werk loopt misschien nog gewoon door. Je business bestaat nog steeds. Je agenda is gevuld. Je doet wat er gedaan moet worden.
Maar ergens onderweg is er een vraag ontstaan.
Is dit nog wel wat ik wil?
Voor veel vrouwen begint daar een nieuwe fase.
Niet omdat alles verkeerd was wat eraan vooraf ging. Juist niet. Alles wat je hebt gedaan heeft je gebracht waar je nu bent.
Alleen ben jij ondertussen veranderd.
Wat tien jaar geleden belangrijk was, hoeft vandaag niet meer hetzelfde gewicht te hebben.
Wat vroeger energie gaf, kan nu voelen als iets wat vooral ruimte inneemt.
Dat maakt het verwarrend.
Want hoe weet je wat je wilt als het oude nog aanwezig is en het nieuwe zich nog niet volledig laat zien?
Veel vrouwen gaan op dat moment op zoek naar antwoorden.
Ze lezen boeken.
Volgen trainingen.
Luisteren podcasts.
Ontdekken Human Design.
Ontdekken dat ze Projector zijn.
En ineens vallen allerlei puzzelstukjes op hun plek.
Waarom ze zich vaak anders hebben gevoeld.
Waarom hard werken niet altijd hetzelfde resultaat gaf als bij anderen.
Waarom ze zo gevoelig zijn voor de mensen om hen heen.
Waarom succes niet automatisch vervulling bracht.
Maar daarna begint vaak een nieuwe zoektocht.
Want wat doe je met die kennis?
Hoe vertaal je dat naar je werk?
Naar je business?
Naar de volgende fase van je leven?
Voor je het weet ben je bezig met strategieën, profielen, centra, poorten, podcasts en nog veel meer informatie.
Terwijl de vraag waarmee je begon nog steeds op tafel ligt:
Wat wil ik eigenlijk?
Wat ik vaak zie, is dat vrouwen helemaal niet op zoek zijn naar nóg meer informatie.
Ze zoeken helderheid.
Ze willen weer kunnen zien wat op dit moment werkelijk belangrijk is.
Want wanneer je leven vol zit met verantwoordelijkheden, verwachtingen, mogelijkheden en ideeën, wordt het steeds moeilijker om te voelen wat van jou is en wat niet.
Juist daarom voelt een kruispunt soms zo onrustig.
Je voelt dat er iets nieuws aankomt.
Je voelt dat er beweging is.
Maar je kunt het nog niet vastpakken.
Een nieuw hoofdstuk dient zich meestal eerst van binnen aan.
Pas later wordt zichtbaar hoe het eruit gaat zien.
En precies die tussenruimte is voor veel vrouwen de lastigste fase. En die kan best lang duren als je er blijft hangen.
Je voelt dat je iets anders wilt.
Je voelt dat je niet terug wilt naar hoe het was. Of zelfs dat je het niet meer kunt nu je weet dat je projector bent, dingen kunnen gewoon anders gaan voelen. En dat frustreert.
Je voelt ook dat er meer mogelijk is.
Alleen de vorm is nog niet zichtbaar.
Misschien sta je op een kruispunt.
Een kruispunt vraagt helderheid. Anders blijf je rondjes draaien, net alsop een rotonde, maar je komt nergens.
Je kunt pas oversteken als je weer kunt zien welke richting werkelijk bij jou hoort.
Voor dit soort momenten bestaat het Projector Spreekuur.
Een plek om je verhaal neer te leggen.
Om hardop uit te spreken wat er speelt.
Om samen te kijken naar wat er op dit moment werkelijk aandacht vraagt.
Want soms ontstaat beweging zodra je weer kunt zien wat belangrijk is.
💠 Soms begint een nieuw hoofdstuk met één gesprek.
